Stosowanie chemioprofilaktyki w przypadku zakażeń meningokokowych

Stosowanie chemioprofilaktyki w przypadku zakażeń meningokokowych

W celu zmniejszenia ryzyka zachorowania lub przeniesienia na inną zdrową osobę bakterii meningokokowych, w przypadku osób, które miały z nimi kontakt, stosuje się metodę zwaną chemioprofilaktyką.

Aby uznać, że istnieje poważne ryzyko zakażenia meningokowego, należy przebywać w towarzystwie chorego lub nosiciela przynajmniej cztery godziny dziennie lub korzystać z tych samych naczyń, sztućców oraz szczoteczki do zębów. Co więcej do zarażenia może dojść również poprzez głęboki pocałunek lub prowadzenie reanimacji metodą usta-usta. Stąd decyzja o tym, aby stosować szereg środków medycznych zwanych chemioprofilaktyką. Zaleca się poddanie tej kuracji w przeciągu siedmiu dni od chwili kontaktu z chorym na sepsę lub meningokokowi zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

W przypadku dzieci podaje się następujące środki: ryfampicyna (do piętnastego roku życia w dwóch różnych dawkach), ceftriakson domięśniowo u dzieci powyżej piętnastego roku życia. Dorosłym podawane są dwa specyfiki: ciprofloksacyna oraz ryfampicyna.

Integrilin2